Herkesin büyük heyecanla beklediği o gün gelip çatmıştı. Vanspor taraftarıyla ilk kez buluşuyor, üstelik kardeş takım Amedspor’u ağırlıyordu. Pazartesi olmasına rağmen saatler öncesinden stadın önü hınca hınç dolmuştu. Ancak stada girişlerde ciddi sorunlar vardı. İçerideki ve dışarıdaki taraftarlardan serzenişler yükseliyordu. Ne yazık ki bu sorun, ancak maç başladıktan sonra yavaş yavaş çözülebildi.
Nam-ı diğer “Teneke Stad” o gün tamamen dolmuştu. Taraftarlar, maç öncesi skor tahminlerinden taktik analizlerine kadar her şeyi konuşuyor, heyecan doruktaydı. Amedspor’un güçlü kadrosu da sıkça gündeme geliyordu. Çekirdekler hazır, üst ligin taraftarlı ilk maçı özel olmalıydı. Protokol ve basın tribünü tamamen doluydu. Van şehri, kardeşlerini en iyi şekilde ağırlıyordu. Skordan bağımsız, maç önü ve maç sonu atmosferi mükemmele yakındı. İki takım taraftarlarının armalı formaları, kardeşliği adeta perçinliyordu.
Maç oldukça tempolu başladı. Henüz 3. dakikada Amedspor’un direkten dönen şutu Diyarbakır’dan duyulacak kadar yankılandı. Sonraki 10 dakikada Vanspor’un yoğun presi Amedspor’u durgunlaştırdı. Ancak ilerleyen dakikalarda Amedspor oyunda üstünlüğü eline aldı. Vanspor kalecisi Çağlar Şahin Akbaba ise yaptığı kurtarışlarla geceye damgasını vuruyordu. “Maçın yıldızı benim” dercesine bir performans sergiledi. Amedspor birçok net fırsatı harcarken, Vanspor uzun zamandır ilk kez üç bölgede de bu kadar koordineli ve iletişimli oynuyordu. Rakibe yakın oyun, topun olduğu bölgeyi daraltma konusunda kusursuza yakın bir performans sergilediler.
İkinci yarıda ise Vanspor adeta üzerindeki ölü toprağını attı. Yıldızlar topluluğu Amedspor bile Vanspor’un bu performansına şaşırmıştı. Orta sahada Regis’in kaptığı topu yaklaşık 40 metre sürüp şutla taçlandırdığı gol, gecenin nasıl biteceğini gösteriyordu. Teknik direktör Hakan Kutlu’nun oyun okuması ve yaptığı değişiklikler de son derece yerindeydi. Gollerdeki ve maç sonundaki abartılı sevinci dışında kusursuz bir akıl ortaya koydu.
Çağlar’ın kurtarışları gecenin yıldızıydı, ancak tüm takım mükemmele yakın oynuyordu. Savunma, orta saha ve hücumdaki uyum meyvesini gollerle veriyordu. Jaferson’un orta sahadan kaptığı topla yaptığı çalımlar ve ardından Bekircan’a attırdığı gol, geleceğe dair umut vericiydi. Bekircan’ın oyuna alınması da taktiksel açıdan çok önemliydi. İkinci ve üçüncü bölgenin kesişiminde takımı çok daha etkili hale getirdi. Traore beklentilerin altında kalsa da mücadelesini sürdürdü. Ancak Bekircan’ın girişiyle hücumda üretkenlik arttı.
Son dakikada gelen gol ise Vanspor’un zorlu maç serisindeki kritik 3 puanı perçinledi. Şimdi sırada Erzurum deplasmanı var. Daha oturmuş bir takım olan Erzurumspor, güçlü bir rakip olarak dikkat çekse de evinde çok gol yemesi Vanspor’a umut veriyor. “Neden oradan da 3 puan gelmesin?” sorusu akıllarda.
Sonuçta her maçtan alınan puan, bir öncekinin değerini daha da artırıyor. Vanspor’un play-off şampiyonluğu neden olmasın?