Toplumların kaderini belirleyen insanlar vardır: öğretmenler. Bir toplumu ilmî, ahlâkî ve insanî olarak yükselten de, karartan da eğitimdir. Bu yüzden öğretmenlik, sadece bir meslek değil; gönülleri aydınlatan bir rehberlik sanatıdır.
Bu anlamda İslâm tarihinde öğretmenlik denince akla gelen ilk isim Peygamber Efendimiz Hz. Muhammed (s.a.v.)’dir. O sadece bir peygamber değil; bir muallim, bir terbiyeci, bir hayat rehberi idi. Ashabı yetiştirirken sevgiyle, sabırla ve hikmetle öğretti. Bir ayetin ışığıyla gönülleri diriltti, bir kelimenin ahlâka dönüşmesini sağladı.
Efendimiz’in yetiştirdiği en özel gençlerden biri ise şüphesiz Mus’ab bin Umeyr idi. Mekke’nin en nezih ailelerinden gelmesine rağmen, iman uğruna her şeyini geride bakan Mus’ab, İslâm’ın ilk öğretmenlerinden oldu. Medine’ye gönderildiğinde, tek sermayesi Kur’an ve güzel ahlaktı. Bir şehrin kaderini değiştiren eğitim hamlesini tek başına başlattı. Öyle ki, onun sohbet ettiği evlerden iman yükseldi, onun dizi dibinde oturan gençlerden bir ümmet şekillendi.
Bugün de öğretmenlerimizin yaptığı iş tam olarak budur:
Bir yürekten diğerine nur taşımak.
Bir çocuğun içindeki cevheri keşfetmek.
Bir gencin umut penceresini açmak.
Bizler belki Hz. Mus’ab değiliz, bir Medine de inşa etmiyoruz. Ama her öğretmen, kendi sınıfında küçük bir medeniyet kuruyor. Her dokunduğu çocukla geleceğin mayasını çalıyor. Bu yüzden bir öğrencinin gözündeki sevinç, bir öğretmenin en büyük ödülüdür.
Bu vesileyle; fedakârlığıyla geleceği inşa eden tüm öğretmenlerimizin Öğretmenler Günü’nü gönülden kutluyorum.
Rabbim, hem Peygamber Efendimiz’in hem de Mus’ab bin Umeyr’in ilminden, sabrından ve hikmetinden paylar nasip etsin.
Öğretmenlere selam olsun…
Gönülleri aydınlatan o güzel insanlara…