Sonbahar mevsiminde artan sazlık yangınlarına değinen Prof. Dr. Aslan, sulak alanların doğa için taşıdığı yaşamsal öneme vurgu yaptı. “Sulak alanlar tabiatın rahimleridir. Canlılığı besleyen, ekosisteme denge kazandıran en temel yaşam alanlarıdır. Ancak iklim değişikliği, meteorolojik olaylar ve nüfus baskısı bu alanları her geçen yıl daha fazla tehdit ediyor.” dedi.
“SU ÇEKİLMESİ VE YANGINLAR ARTIYOR”
Eskiden hem insan hem de hayvan yaşamının merkezinde yer alan sulak alanların, teknolojinin gelişmesiyle birlikte kullanım amacını yitirdiğini belirten Aslan, bunun ekolojik dengeyi bozduğunu ifade etti.
Van Gölü Havzası’nda suların ciddi oranda çekildiğini belirten Aslan, “Yağış azlığı sazlık bitkilerin kurumasına neden oldu. Bu durum, en ufak bir kıvılcımla büyük yangınların çıkmasına zemin hazırlıyor.” diye konuştu.
“YÖNETİM ANLAYIŞINI DEĞİŞTİRMELİYİZ”
Sulak alanların korunmasının yalnızca yasaklarla değil, aktif ve bilim temelli yönetim modelleriyle mümkün olabileceğini vurgulayan Prof. Dr. Aslan, şunları söyledi: “Artık 1960’ların sulak alan yönetimiyle devam edemeyiz. Meteorolojik veriler, yerel şartlar ve bilimsel analizlerle her bölgeye özgü planlar hazırlanmalı. Bu kararlar yerel merciler tarafından alınmalı ve titizlikle uygulanmalıdır.” Nehil Sazlığı’nda yaşanan son yangının, yaban hayatına bahar dönemindeki kadar zarar vermediğini belirten Aslan, “Göçmen kuşlar üreme dönemini tamamlayıp göç etti. Ancak bu alanlar yeniden sazlık hale getirilmezse kalıcı habitat kaybı yaşanabilir.” uyarısında bulundu.
“DOĞAYI DİNLEMENİN ZAMANI GELDİ”
Küresel ısınmanın etkilerinin her geçen yıl arttığını hatırlatan Prof. Dr. Aslan, doğaya kulak verilmesi gerektiğini söyledi. “İklimin bu kadar değiştiği bir dönemde, sulak alanlarda daha fazla yangın ve kayıp yaşanabilir. Bu nedenle, sulak alan yönetimi yenilenmeli; doğayı dinleyen, yerel dinamikleri dikkate alan bir anlayış benimsenmelidir.” ifadelerini kullandı.