Van’ın Erciş, Muradiye, Özalp, Saray, Gürpınar, Çatak, Bahçesaray ve Başkale ilçelerinde havaların ısınmasıyla birlikte Göçerler, zorlu doğa şartlarına rağmen süt ve et verimliliğini artırmak için yaylalarda aylarca kalıyor. Van’da baharın kendini hissettirmesiyle birlikte hayvancılıkla geçimini sağlayan vatandaşlar, geleneksel yayla göçünü başlattı. Küçük ve büyükbaş hayvanlarını otlatmak amacıyla yola çıkan besiciler, 100 ila 150 kilometrelik mesafeyi katederek yüksek rakımlı yaylalara ulaşıyor. Günde yaklaşık 15-20 kilometre yol alan göçerlerin bu yolculuğunun Haziran ayına kadar süreceği belirtiliyor.
Yaylalarda verimli otlaklar, serin hava ve soğuk su kaynakları göçerler için ideal yaşam alanı sunarken, göçerler burada yaklaşık 5 ay boyunca yaşamlarını sürdürüyor. Çoğunlukla çadırlarda kalan besiciler, doğayla iç içe zorlu bir yaşam sürüyor ve koyunlarını günde iki kez sağım alanlarına getirerek süt sağımı yapıyor. Elde ettikleri sütle peynir üretimi yapan göçerler, bu ürünleri satarak geçimlerini sağlıyor.
Yayla yollarında taşıma amacıyla at, eşek ve katır gibi hayvanlardan da faydalanan göçerler, özellikle bozayı ve kurtların saldırısına karşı geceleri nöbet tutuyor. El fenerleri ve Kangal köpekleri eşliğinde hayvanlarını korumaya çalışan göçerler, eylül ayında havaların soğumasıyla birlikte yeniden köylerine dönüyor.
