AYŞENUR BİLEK YAZDI...
Gitmiştin.
Sen Gitmeye gelmiştin meğer.
Beyhude bir serzenişin, dar ağacına asmıştın sevdamı.
Karanlığın belinden tutup, dans ettirmiştin düşlerime.
Maviyi güneşsiz seyrettirmiştin en çok.
Yaşayacağım matem den habersiz,
Sana kavuşma hazzıyla besliyordum kalbimi.
Lakin yarısı buğulu bir dikiz aynasında kalmıştı ela bakışlarımız.
Sevda çölünde bir bedevi,
Ayazı soluyordum kuşluk vaktin de...
Sen gitmiştin. Gitmeye açmıştın kanatlarını meğer
Havuzu okyanus sanmakla,
Başını duvara çarpmaya yazgılıydı umutlarım.
Bana son sesleniş indi.
Nefesime kasırgalar iliştirdiğin son durak.
Boş demenin içi, hiç bu kadar dolu olmamıştı o günlerde.
Anasonu beyaza kırılmış bir rakıdır şimdi hüznüm.
Sahi?
Yokluğunun kaçıncı asrıydı gidişin.?
